ایام ایامه امتحاناته و اینجور که معلومه بعضی ها اونقدر گرفتاره خر زدنن که یادشون رفته یه وبلاگی دارن و یه مسولیتی و باید هر از گاهی اونو آپ کنن!!!

اما بنده حقیر اگه می بینید که مدت زیادیه بهتون سر نزدم و اینجا رو آب و جارو نکردم واسه گرفتاریه زیادم تو این روزای اخیر بود.امتحانای میان ترم، جزوه های نصفه ، تحقیق های ناتمام ، کارای کارآموزی، اردو و ... و منی که به قول همه دقیقه نودی هستم!!!

الانم که اینجام تازه از یه خواب طولانی بیدار شدم در حالی که هنوز خسته ام و خوابم میاد!!!آخه دیروز ظهر  از یه اردوی 4 روزه  به مقصد یاسوج که این آخر ترمی خدا نصیبمون کرد برگشتم.(ایشالله نصیب هیچ کی نشه!!!)

در حاشیه سفر:

1_ تمام بچه های لر کلاسمون با شوق و ذوق اومده بودن.

2_ راننده با زنش و برادرش و 2 تا شاگرد اومده بودن.یکی از شاگرداش یه پیرمرد چاق بود .به اندازه همه غذا می خورد.تازه کلی هم سر بچه ها غر می زد که شما اصلا به ما نمی رسین!!!!

3_تو این اردو خیلی از بچه ها رو کامل شناختم.قدیمی ها راست می گن اگه می خوای کسی رو بشناسی یا باهاش سفر کن یا باهاش یه مدت زندگی کن.

4_خیلی از روابط عشقولانه و خاطرخواهیا تو این سفر مکشوف شد.

5_ یه اکیپ 9 نفری تشکیل داده  بودیم البته با پسر 8 ساله ی استادمون که بچه ها بهش قلی می گفتن می شدیم 10 نفر.همه جا با هم بودیم.اتوبوسو رو سرمون گذاشته بودیم.به بچه ها گفتم ببینم کی باشه ما رو مثل اخراجی ها یه جا بذارن و برن!!!

6- سیستم صوتی اتوبوس خیلی باحال بود.راننده هم از اونجایی که تازه ازدواج کرده بود و هنوز تو جو عروسی بود مرتب آهنگای بندری پخش می کرد و ...

7_یکی از پسرای امت حزب الله (همون بسیجی های خودمون ) خیلی نسبت به آهنگا حساس بود.تا یه آهنگی پخش می شد که خوانندش یکی از نساء اون ور آبی بود سریع می پرید عوضش می کرد ولی با رجال خواننده مشکلی نداشت.

8_روز آخر هم تو پمپ بنزین پسرای لر با راننده اتوبوس و تیر و  طایفه اش در غیاب استاد دعوا شدن.قضیه هم از این قرار بود که یکی از دخترای لر موبایلشو تو اتوبوس جا میذاره.تو این فاصله موبایلش زنگ می زنه و شاگرد اتوبوس بدون اینکه بفهمه گوشی مال کیه جواب داده بود.پسرای لر هم وقتی موضوع رو می فهمن غیرتی می شن و می خواستن خین و خین ریزی راه بندازن.جاتون خالی ندیدین خاطر خواه دختره چه قشقرقی راه انداخته بود.

9-غذاهای سلف دانشگاه یاسوج افتضاح بود.روز اول خورشت بادنگون دادن.به بچه های برازجونی گفتم تا اینجا هم بادنجون ولتون نکرد.

10_اردو با تموم خوبی و بدیها و کاستی هاش به پایان رسید ولی یه خاطره شد تو قلب همه ما.یه خاطره که هر وقت فیلم و عکساشو ببینیم به یادش می افتیم.

می دونم یه روز دل تنگ  میشم...دل تنگ همین لحظه ها... دل تنگ همه شادی ها...دل تنگ همه کمبود ها...دل تنگ  بچه ها...دل تنگ استادمون...

ودل تنگ روزایی که هیچ وقت بر نمی گردن!!!