این سه نفـــــــــــــــــر

خداحافظ همین حالا!!!

in3ta — Mon, 22 Sep 2008 22:04:18 GMT

هر چیزی یه تاریخ مصرف و انقضایی داره. روزی که این وبلاگ رو زدیم فکر نمی کردیم به این زودی تاریخ مصرفش تموم بشه.فکر می کردیم حالا حالاها بنویسیم اما...
چند شب پیش طی صحبت هایی که ما 3 تا با هم داشتیم تصمیم گرفته شد در اینجا رو ببندیم و تخته کنیم و بریم پی کارمون.به همین سادگی!!!
البته بستن اینجا دلیل نمیشه که ما دوستان خوبی مثل شمارو فراموش کنیم و دل از دنیای مجازی بکنیم.به این زودی ها از شر ما خلاص نمیشین. مرتب بهتون سر میزنیم و کامنت میذاریم.
خوب دیگه وقت رفتنه .خوبی و بدی از ما دیدین حلالمون کنید.
این ما بودیم که رفتیم.

اگر بار گران بودیم رفتیم

اگر نامهربان بودیم رفتیم...

خداحافظ

امضاء:
این سه نفر(شنگول و منگول و حبه ی انگور)

کشف ماده ای با بوی ماهی سرخ کرده یا ترشی!!!

in3ta — Sun, 24 Aug 2008 08:17:18 GMT

برای انجام آزمایشات پروژه ی دانشگاهیم بعد از کلی اینور و اونور رفتن و این در و اون در رو زدن مجبور شدم برم همون اداره ای که واسه کارآموزی می رفتم و دست به دامان مسئولان اونجا بشم.

دیدن دوباره اونجا بعد از مدت ها خیلی برام جالب بود.کلی با همکلاسی هام اونجا خاطره داریم.خیلی از مسئولان و کارکنان اونجا هنوز هستن ولی 2 یا 3 نفری رفتن .نگهبان ها هم به جز یکیشون بقیه سرجاه و جمالشونن!!!.آزمایشگاهها از پارسال تا حالا فرقی نکردن.یکی دوتا وسیله جدید و مدرن اضافه شده ولی این یکی هنوزم عوض نشده!!!

برای انجام آزمایش ها نیاز به یک سری مواد و داروهای گیاهی داشتم.چندتاشون اصلا گیرم نیومد.تو فکر این بودم که چی جایگزینشون کنم که مسئولم اسم مبارک سیر رو بر زبان جاری کرد!!!

اینجوری شد که دیروز از تو آشپزخونه 2 تا بوته سیر برداشتم و با خودم بردم اداره.بعد از 2 ساعت تلاش و کوشش و چپل کاری ماده ای ساختم به رنگ زرد با بویی عجیب و غریب طوریکه هرکسی وارد آزمایشگاه میشد یه چیزی میگفت!!!

یکی میگفت: سی ای ها.چه ساختی؟؟؟الان بقیه فکر میکنن هی ماهی سرخ می کنیم!!!

اون یکی میگفت:هااا بو ترشی خشی میاد!!!

یکی از آقایون هم تا از در وارد شد گفت: ای میچسبه ایسه یه ماهی شکم گرفته با شوت پلو و ترشی باشه بشینی با دست بخوری!!!

اگه می بینید هنوز درگیر پروژه هستم به خاطر استاد راهنمامه!!!از اول مهر این موضوع تو ذهنم بود.چون یک سری اولیه و ابتدایی آزمایش ها رو تو دوره ی کارآموزی انجام داده بودم.با یکی از استادای پروازی که از تهران می اومد و از لحاظ تخصص تو این زمینه دومین نفر تو کشور بود مشورت کردم.گفت: کار خوبیه.ولی سعی کن اثرش رو روی نمونه های زنده هم امتحان کنی.

اول خواستم با خودش پروژه ام رو بگبرم.اما چون پروازی بود و راحت بهش دسترسی نداشتم با یکی دیگه از اساتید صحبت کردم.استادی که هیچ تخصصی تو این زمینه نداره اما خیلی دوست داره کمک کنه.استادی که ما صداش می کنیم دکتر DVD !!!

جناب دکتر DVD اول ازم یک سری مقاله و گزارش کار خواست.کلی سرچ کردم و یه خلاصه ای از کارام رو براش بردم.موضوع کارم تایید شد. اما چند هفته بعد از تایید شدن موضوع، فرمودند: بیا موضوع رو عوض کنیم و یه کار دیگه انجام بدیم.

گفتم: آخه موضوع من تایید شده.الانم نمیشه عوضش کرد.آموزش ایراد میگیره.

گفت: بیخیال.تو کاری به ای کارا نداشته باش.با خودم!!!

بعدهم یه موضوع دیگه بهم داد.قرار شد با یکی دیگه از بچه ها با هم کار کنیم.وقتی تاریخ شروع کار رو از استاد گرامی خواستیم گفت:الان نمونه زنده نداریم.باید سفارش بدیم.که میفته واسه بعد از عید!!!

ما هم دیگه بیخیال کار شدیم و منتظر بعد از عید شدیم.بعد از عید وقتی به دکتر DVD مراجعه کردیم گفت: باشه. من تماس می گیرم با اهواز تا برامون نمونه بفرستن.چون ممکنه فراموش کنم شما یادم بیارین.

من و دوستم هم هفته ای چند بار میرفتیم پیشش و می گفتیم: استاد چی شد؟؟؟ تماس گرفتین؟؟؟

جواب دکتر DVD هم همیشه این بود: آخ یادم رفت. الان با یکی از دوستام تماس میگیرم ببینم چی میشه!!!

حدود 1 ماه همینجور معطل شدیم. تا اینکه یک روز دکتر فرمودند: بچه ها تماس گرفتم.گفتند واسه نیمه خرداد می تونیم براتون نمونه بفرستیم.

گفتیم خسته نباشین استاد!!!آخه نیمه خرداد که شروع امتجانای پایان ترمه.ما هم که شب امتحانی!!!چطور میشه بیایم کار کنیم.

خلاصه اینکه بعد از کلی اعصاب خوردی و جر و بحث و تو سر خودمون زدن تصمیم این شد که من دوباره همون موضوع خودمم رو کار کنم. اونم درحالیکه همه ی بچه ها داشتن کاراشون رو تحویل میدادن !!!

به پیشنهاد دکتر DVD و برخلاف میلم تو آزمایشگاه فاقد امکانات دانشگاه شروع کردم به کار.نتیجه هم کاملا معلوم بود: دوباره به در بسته خوردم!!!

دیگه خیلی عصبانی شدم. سال داشت تموم میشد و من هنوز اول بسم الله بودم.اینجوری شد که بعد از کلی دوندگی و پارتی بازی رفتم محل کارآموزیم و تونستم اجازه کار بگیرم و از اول شروع کنم.هر چند اینجا هم هر روز یه اتفاقی میفته و هی آزمایشا خراب میشه و کار تعطیل میشه.مثلا یه روز مسئولم نیست.یه روز برق نیست. یه روز خودم حالم خوب نیست یه روز....

از اون ور هم دکتر DVD هر روز یه پیشنهاد تازه ای میده و یه ماده ای معرفی میکنه که تو ولات ما پیدا نمیشه.

کم کم دارم نا امید میشم.خیلی خسته شدم.تا حالا چند بار از اول شروع کردم.اما شکست خوردم.

یعنی روزی میرسه همه چی تموم بشه و من به نتیجه برسم؟؟؟

برام دعا کنید.

مخلوط نوشت:

- کی گفته فارغ التحصیل شدم.هان؟؟؟کی گفته؟؟؟ وقتی از 6 تا درس ترم آخر، نمره ی 1 درسشو که بسیار افتضاح دادم و خطر افتادن داره هنوز ندادن( آخرش مجبور میشم دست به دامان آقای هادی حسینی بشم واسه نمره!!!)، وقتی که پروژه ی لعنتی ام مثل خر تو گل گیر کرده و بعد از 1 سال به هیچ نتیجه ای نرسیدم چطوری میشه گفت من یک فارغ التحصیلم؟؟؟

- به احتمال زیاد کپک خواهیم زد.چون اینجور که معلومه امسال از مسافرت خبری نیست.آخه نصف بیشتر تابستون که پدرجان تشریف نداشتن. حالا هم که اومده من گرفتارم و نمی تونم جایی برم.

- منگول و حبه انگور عزیز هم به اتفاق خانواده تشریف بردن مسافرت. اونم یزد ، شهری که من کلی دوستش دارم.جای منم سبز و خالی!!!

صل علی محمد...حاجی ما خوش آمد!!!

in3ta — Fri, 15 Aug 2008 05:42:25 GMT

این مدت که نبودم خیلی گرفتار بودم. تو شرایط روحی خوبی نبودم.حوصله نوشتن هم نداشتم.چون علاوه بر گرفتاری ها و مشکلات پروِژه ی دانشگاه، کلی اتفاقات بد و ناراحت کننده رخ داد که اصلا دلم نمی خواد اسمی ازشون بیارم. آخه تو این وبلاگ ما قصد نوشتن چیزهای بد و ناراحت کننده رو نداشته ایم و نداریم و نخواهیم داشت!!!

البته تو این مدت اتفاق های خوب هم رخ داد ولی در مقابل اتفاقات بد و ناراحت اصلا به چشم نمی اومدند!!!

بگذریمممممممممممم

از آخرین قسمت سریال 3×4 چه خبر؟؟؟

جمعه قبل آخرین روزی بود که دور هم جمع شدیم.البته همه نبودند فقط ما بودیم و مادربزرگ و دایی چهارمیه و زنش و 2 تا پسراش و خاله کوچیکه و پسر قند عسلش(همون جناب شصت چی معروف !!!)

کم کم همه ی سرپرست هایی که رفته بودند سفر هم برگشتند فقط مونده بود بابای من و بابای منگول!!!

دایی جان دوشنبه اومدند.بابای عزیز بنده هم بعد از 41 روز دوری از وطن و خانه و خانواده، سه شنبه صبح کله ی سحر ساعت 6 صبح از مکه مکرمه تشریف فرما شد و ما از دیدن خودش و چمدانش و ساک هایش بسی خرسند شدیم!!!

مخلوط نوشت:

- من و خواهرم مثل قحطی زدگان به ساک و چمدان پدر حمله ور شدیم.و آنان را چون جگر زلیخا وسط هال گشودیم.جایتان خالی چه کیفی داشت!!!

- یک قرآن خیلی خوشگل و یک پلاک طلا ،پارچه ، یک دست بلوز شلوار ، یک اتوی مو ،جعبه ی جواهرات ،یک جفت کفش و یک سری لوازم آرایشی سوغاتی من بود!!!خیلی کمه!!! آخه بعد از 41 روز دوری و انتظار فقط همیناااااا؟؟؟

- حرف های پسرخاله" شصت چی" هم بسیار شنیدنی است:

سری قبل که اومده بودند در حضور همه به خاله جان گفت که: مامان من اصلا از غریبه زن نمی گیرم.میخوام فقط از فامیل زن بگیرم.اول از همه هم دختر دایی "پرپر" را میگیرم!!!

این سری هم در ادامه صحبت های قبلی فرمودند:

مامان من 10 سالم که شد میخوام زن بگیرم!!!(الان 9 سالشه).

و در جواب اعتراض های ما که بیخود کردی و تو هنوز بچه ای و از این حرفا جواب داد:

چطور قدیما میشده.حالا نمیشه؟؟؟منم زن میخوام.حالا 10 سالم که شد یه امتحانی میکنم اگه نشد بعدا که بزرگ شدم زن میگیرم!!!

- بعضی ها هم دات کام شدن!!!تا شیرینی نگیریم تبریک نمی گوییم!!!

3×4 یا انجمن نگهداری از زنان بی سرپرست!!!

in3ta — Tue, 15 Jul 2008 23:39:18 GMT

بابا حدود 14 روزه که رفته مکه.مامان بزرگ 2 روز بعد از رفتن بابا اومد پیشمون و تا الان موفق شدیم به زور نگهش داریم.

دایی چهارمی هم 4 روز پیش رفت مسافرت.تو این جور مواقع یعنی اوقاتی که بابا و دایی نیستن چون باقیمانده هر دو خانواده احساس تنهایی شدیدی می کنند خونه یکی میشیم.یعنی میشیم یه چیزی تو مایه های سریال 3×4!!!

روزی که دایی رفت زن دایی و 2 تا پسراش ناهار اومدن اینجا.خاله بزرگه ( مامان حبه انگور) و خانواده اش رو هم به زور کشوندیم خونه مون و همگی دور هم ناهار خوردیم .شب همه رفتند خونه شون اما خاله جون و حبه ی انگور رو نگه داشتیم.

از اون شب به بعد ما 3 خانواده روزها با هم زندگی می کنیم.یعنی ناهار و شام همه جمع میشن خونه ما و شب واسه خواب میرن خونه خودشون.

همه ی کارها هم تقسیم بندی شده!!! یعنی مامان و خاله و زن دایی غذا می پزند.پسر دایی ها و شوهر خاله و پسر خاله خریدهای بیرون رو انجام میدن. ما دخترا هم فقط نظارت می کنیم !!!

امروز هم خاله کوچیکه و شوهرش و جناب شصت چی(پسر خاله عزیز ) از جم اومدند.خاله و پسرش این چند روز رو خونه ی ما خواهند موند.

پیشنهاد کردم اسم خونه مون رو بذاریم انجمن نگهداری از زنان بی سرپرست!!!

تجربه هایی که ما تو این مدت به دست آوردیم:

۱-ما می تونیم یه شرکت خدماتی تمیز وزین منزل به مدیریت خاله جان بزنیم!!!

۲-هرگز هنگام صرف غذا کنار پسر دایی ها ننشینیم.چون ممکن است شاهد هر گونه کثیف کاری باشیم.مثلا انداختن دستمال کاغذی کثیف در لیوان دوغتان یا ریختن آب روی سرتان!!!

۳-بعد از غذا زیتون رو رد کن بیاد!!!

۴-بالشت و پتوی خود را به هیچ وجه از خود دور نکنید!!!

۵-هدف غذا خوردن نیست ، هدف دور هم بودن است.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

مخلوطانه:

- برای خریدن نان و مایحتاج روزانه به چند عدد نیروی کار ماهر نیازمندیم.

- چهارمین نتیجه ی خانواده ی مادری هفته ی پیش به دنیا آمد. برخلاف 3 تای قبلی این یکی گل پسر بود.ما فعلا " امیرخدر" صداش می کنیم

-امشب عقد دومین پسردایی بود.همه رفته بودند فقط من و خواهرم و خاله و پسرش و زندایی مونده بودیم.کلی منتظر شوهر خاله شدیم تا اومد و حرکت کردیم. تو راه هم ماشین ما خراب شد.به سلامتی وقتی رسیدیم که صیغه عقد رو خونده بودند!!!

-پسرِخاله کوچیکه رو از این جهت جناب شصت چی میگیم که هر بار که میان بوشهر یه لباس خاصی می پوشه و هر جا هم میره تنشه.مثلا یه بار با لباس خرس اومد.عید امسال لباس مرد عنکبوتی پوشیده بود. لباس های دیگه ای که تا حالا پوشیده عبارتند از : لباس خلبانی ، لباس کشتی گیرها، لباس فوتبالیستی ، لباس زورو، لباس رابین هود و ....این دفعه هم با لباس خواب اومده!!!

- تولد حضرت علی(ع) و روز پدر و روز مرد بر همه باباها و داداشا و آقایان وبلاگ نویس مبارک.خریدن جوراب فراموش نشود.

- امسال روز پدر ما از خریدن هدیه معاف هستیم.چون بابا نیستش و مسافرته.تا ۳۰ روز دیگه هم نمیاد.بعد هم که بیاد روز پدر کهنه شده دیگه !!!

آخرین امتحان!!!

in3ta — Sat, 05 Jul 2008 05:56:18 GMT

آخرین امتحان دوران دانشجوییم رو 8 تیر دادم.آخرین امتحان این ۴ چهارسال رو.دیگه درس و مقش و دانشگاه و کلاس و واحد و غرغرای استادا و حذف و اضافه و ... تموم شد.

تموم شد و رفتن پی کارشون ما هم رفتیم پی کارمون!!!

از اون روز به بعد منم پیوستم به جمعیت عظیم فارغ التحصیل بیکار !!! کسب این موفقیت بزرگ رو واقعا به خودم تبریک میگم.راستی منگول هم 3 روز بعد به این افتخار بزرگ نائل شد!!!

تو مدت امتحانات تو بدترین شرایط درس خوندم. می دونید چرا؟؟؟؟

اولا: رجب و شعبون همچنان مشغول کار بودند (کسی نمی فهمید فکر میکرد دارن دیوار چین رو رنگ میکنن!!!)2 روز بعد از تموم شدن امتحانام با کمک پسردایی که اونو رمضون نام نهادیم و غرغرای من بالاخره کارشون تموم شد.یه آشی پختن که بیا و ببین.
هر کدوم از دیوارا رو یه رنگی کردن!!! سبز و زرد و آبی و قرمز و نارنجی!!!
به قول بابا حالا اگه کلبوک بره رو دیوارا کلی نما پیدا میکنه!!!

دوما: اگه تو خونه ی ما خبری از فوتبال نبود و کسی جام ملت های اروپا رو نگاه نمیکرد در عوض روزانه مجبوریم انواع کارتون ها و برنامه های تلویزیون را با آخرین ولوم ببینیم یا بشنویم.

سوما: تختم شکست و مجبور شدم 2 تا امتحان آخری رو با فلاکت تمام رو زمین درس بخونم.شبم وسط همون جزوه ها و کتابا رو زمین خشک بخوابم !!!

چهارما: الطاف اداره برق هم یکی از دلایل اصلی درس نخوندن من بود. آخه تا می خواستم یه کلام بلانسبت شما بشینم درس بخونم فرتی برقا رو قطع میکردن. منم که تو گرما و تاریکی عمرا درس بخونم!!!

خودتون شاهد باشید عمرا تو این شرایط آدم پرفسور بشه!!! اما من اصلا از این مشکلات نهراسیدم. تا اونجایی که تونستم خوندم هر چی هم نتونستم خوابیدم ( واقعا تو دوران امتحانات شیرین تر از خواب چیزی نیست).

به هر حال بهاری بود که بگذشت و نتایج گهربار آن هم چند روز دیگر معلوم میشود!!!

هر چند خوب میدونم دلم واسه تک تک لحظه های اون 4 سال ، واسه همکلاسی هام ، واسه شیطونی های سر کلاس ، واسه دست انداختن استادا، واسه اون درس های غیر قابل هضم و اون امتحانای مزخرف ، واسه اردوها، واسه ... و در کل واسه اون دانشگاه مسخره و بی سر و ته تنگ میشه!!!

نمونه ای از صندلی های پسرا!!!!

تریبون اساتید!!!

مخلوطانه:

- شوکه شدم وفتی شنیدم زحمت های بچه ها تو دقیقه 90 به خاطر بی توجهی یکی از مسئولان بر باد رفت. (اگه دستم به اون آقای محترم می رسید حالیش میکردم!!!)
نمی دونم چرا شاید حکمتی در کار بوده و ما بیخبر. انشالله یه جشن ، بهتر از قبل برگزار میشه اما تو رو خدا روز پدر نباشه ها که وای به حالتون!!!

- قرار بود 13 با دانشگاه یه اردو 9 روزه به مقصد شمال کشور داشته باشیم. با بچه ها خیلی دنبال کارا بودیم اما بنا به دلایل زیادی قیدشو زدم و نرفتم!!!

- کلی برنامه ریختم واسه خودم.کلی کارای عقب افتاده و کلاسای نیمه تموم دارم که باید تمومشون کنم!!!

- هدیه ای که به مناسیت روز زن از بابا گرفتم واقعا به موقع بود.بابا جون دستت طلا.حیف که امسال روز پدر نیستی که با خرید یه جفت جوراب زحمتت رو جبران کنم!!!

- به خاطر بدجنسی های یک فرد کچل هدیه فارغ التحصیلی از دستم پرید. مطمئن باش آهم یه روز دامنتو میگیره!!!

- پسر دایی ها اندک اندک روانه ی خانه ی بخت می شوند.

- برای قبولی همه ی وبلاگ نویس های کنکوری صلوات!!!!

اولین امتحان!!!

in3ta — Tue, 17 Jun 2008 20:40:18 GMT

اولین امتحانِ آخرین ترممون روز امروز صبح دادیم.درس شیرین جامعه شناسی!!!

استاد عزیز علاوه بر جزوه ای که ما سرکلاس نوشته بودیم یه جزوه ی بی سر و ته دیگه هم داده بود( که بی نهایت هم ریز بود).در ضمن از هر کدام از بچه هایی که کنفرانس داده بودند هم خواسته بود ۵ تا سوال از مطالب کنفرانسشون در بیارن( چیزی حدود ۱۰۰ تا سوال میشد). در نتیجه ما بدبختا ۳ نوع جزوه داشتیم.

تنها مطلب جالب این جزوه ها در مورد " کنش متقابل زیستی و فرهنگی" بود.که تو مثالش گفته بود:

یکی از روانشناسان ،به نام هاری هارلو ، در آزمایشهایی که به عمل آورد، دریافت که نوزاد میمون ها نیاز شدید و آشکاری به تماس بدنی با مادر خود دارند.
بچه میمون ها در تنهایی و دور از مادرشان نگهداری می شدند. دو ( مادر) عروسکی در دسترسشان قرار گرفت.یکی از آنها به یک بطری بسته شده و دیگری با پارچه نرم پوشیده شده بود.
دانشمندان از اینکه می دیدند بچه میمون ها به آن مادر عروسکی که با پارچه نرم پوشیده شده بود بشدت دلبستگی پیدا کرده اند، شگفت زده شدند، چون نسبت به عروسک دیگر کمتر علاقه نشان می دادند.احساس نیاز آنها به عروسک پارچه ای نرم بیش از نیازشان به غذا بود.
هیچکدام از میمون هایی که به این ترتیب نگهداری می شدند نتوانستند به طور طبیعی رشد کنند.

حرف و حدیث ها درباره جشن فارغ التحصیلی ما تمومی نداره.تو پست قبلی وقت نشد و نخواستم در موردش کامل بنویسم. اما حالا میگم:

هر جا که اردو می رفتیم همکلاسی هامون که بچه های همون شهر بودند مسئول هماهنگی و سرپرستی اردو میشدند . همه چی خوب بود تا سال قبل که رفتیم یاسیج. لرا خون به دلمون کردن و اونقدر کم محلی و بی برنامگی کردن که بین بچه های کلاس درگیری پیش اومد. بعد از اون بچه های کلاس ۲ دسته شدند. یک گروه لرا بودند و طرفداراشون. یک گروه هم بقیه بچه ها.

امسال که تصمیم گرفتیم جشن فارغ التحصیلی بگیریم من قبول کردم همه ی مسئولیت های برگزاری جشن رو برعهده بگیرم.چون دلم میخواست بچه ها با یک خاطره ی خوب، بوشهر رو ترک کنند.اول قرار بود جشن قبل از عید و تو یک فرصت مناسب باشه. همه در ظاهر موافق بودند اما بعد گفتند بزاریم بعد از عید. بعد از عید هم هر روز یه حرفی میزدند.
دیگه بیخیال جشن شده بودیم.تا ۲ هفته آخر که دوباره موضوع جشن به طور جدی مطرح شد.وقتی موضوع هزینه ها مطرح شد خیلیاشون کشیدن کنار.

این وسط یکی از لرا که خودش اهل هر برنامه ایه پُر کرده بود که اینا میخوان پارتی بگیرن!! در نتیجه گروه لرا بازی درآوردن که ما نمیام.

خلاصه اینکه کاری کردند که تصمیم گرفتم هرجور شده جشن رو برگزار کنیم.

چندتا از بچه ها رفتن دنبال کارای مجوز خوابگاه و تهیه لباس.منم با یکی دیگه از دوستام کیک سفارش دادیم ،کارت دعوت اساتید رو چاپ کردیم.با رئیس دانشکده و معاونش صحبت کردیم. .کلیپ ساختیم. ۲ نمونه غذا و ۳ نوع میوه سفارش دادیم. همچنین موفق شدم از یه شخص محترم که فبلا هم به انجمن علمی ما کمک کرده بود مقداری پول بگیرم. اینجوری خیلی از هزینه ها اومد پایین.طوری که از بچه ها فقط نفری ۶۰۰۰ تومان گرفتیم.
بابا و مامان عزیزم هم خیلی کمکم کردن ، مخصوصا بابا که برامون سالن گرفت با سرویس برگشت به خوابگاه با کلی تخفیف.طوریکه کل هزینه هامون چیزی حدود ۱۸۰۰۰۰ تومان شد.

همه ی اینا تو مدت ۲ روز جور شد.

جشن به خوبی برگزار شد.خیلی سالم و درست و مرتب .کلی با لباس های فارغ التحصیلی که مرکب از یه مانتو مشکی و یه شنل آبی کوتاه و یه کلاه سیاه مربعی منگوله دار بود عکس گرفتند.به همه خیلی خوش گذشت.بچه ها خیلی راضی بودند.

و خلاصه اینکه اون شب یه خاطره قشنگ شد برای همه ی ما.

پی نوشت:

- یکی از بچه ها می گفت سرپرست خوابگاه میخواسته اسم بچه ها رو بده حراست اما وقتی فهمیده ما با رئیس دانشکده هماهنگ کرده بودیم منصرف میشه.

- یه ضرب المثل بوشهری میگه: خونَت اوو برده باشه اَمرو هم بچَت باشه!!! شده حکایت این روزای من. تو اوج امتحانام و در حالی که تمام جزوه هام دور و برم ریخته و نمیدونم چه خاکی به سرم بریزم ، خواهرم تصمیم گرفته اتاقش رو رنگ کنه!!!دختر عموم هم کمکش می کنه.
آخه من چطور با سر و صدای این ۲ تا که اسمشون رو گذاشتم رجب و شعبون درس بخونم؟؟؟

- خواهر خُلم و پسر دایی گلم ( داداش ِ منگول) کسب عنوان رتبه اولی در بین دانش آموزان کلاس و مدرسه محل تحصیلتان را به شما تبریک عرض نموده و از خداوند برای شما عقل کبیر و برای خودم و منگول صبر جزیل آرزومندم.

- بابا گفته هدیه فارغ التحصیلی هر ماشینی بخوای برات میخرم اما از نوع پلاستیکیش!!!

-نقشه واحد شکل زمین و نقشه خاک شناسی و نقشه تراکم پوشش گیاهی هر کدام ۱ عدد، مدل اکولوژیکی ۶ تا ، روش های تعیین اولویت ۲ تا ، چگونگی ارزیابی واویلا و دیگر هیچ!!!

بازگشت یک قهرمان!!!

in3ta — Tue, 10 Jun 2008 21:50:18 GMT

واخ واخ اینجارو نگاه!!!کارش از تارعنکبوت و خمپیسک و جلبک دیگه گذشته!!! گسار بسته

تقصیر منم نیست.قرار نبود که همه اش من آپ کنم.مثلا غیر از من ۲ تای دیگه هم نویسنده ی این گسار خونه هستند ولی روزای عادی با التماس آپ می کردن چه برسه به حالا که منگول گرفتار امتحاناته و حبه انگور هم کنکور داره( نه که حالا هم خیلی میخونن)

حالا چرا من نبودم؟؟؟

به ۲ دلیل:

اول اینکه مثلا ما ترم آخری هستیم و گرفتار درسا و پروژه و سمینار بودم.

دوم اینکه سیستمم بر اثر یک لحظه غفلت پکیده بید. طوری که نه میتونستم آپ کنم نه واسه کسی کامنت بذارم.که به لطف دوستان گرامی ( گروه تکنولوژی برتر ) درست شد.دستتون طلا

اما آخرین اخبار از دانشگاه:

هفته قبل آخرین هفته ای بود که دانشگاه رفتیم .

شنبه ۱۱/۳/۸۷ : سمینار کارشناسی و دفاعیه داشتم.رسما مهندس شدم.قبل از اینکه شروع کنم استاد راهنمام کلی ازم تعریف کرد طوری که گفتم بیستم حتمیه.اما بعد از ارائه ام نمره ام رو نشونم داده میگه خوبه؟؟؟بهم داده بود ۱۹
گفتم :استاد مگه ارائه ام بد بود؟؟
- نه. خیلی هم عالی بود
- پس چرا ۱۹؟؟؟میشه بگین اشکال کارم چی بود؟؟
- هیچی.
- پس چرا ۲۰ ندادین؟؟؟من واسه این سمینار کلی زحمت کشیده بودم.
- آخه ۲۰ مال خداست!!!

یکشنبه۱۲/۳/۸۷: بعد از ظهر با دکتر مهربون کلاس داشتیم. خدا خدا می کردیم که نیاد آخه عصر جشن فارغ التحصیلی داشتیم.نیم ساعت از کلاس گذشته و نیومد. یکی از پسرا گفت پاشیم بریم میخواست تا الان بیاد!!!
بچه ها پاشدن رفتن بیرون. من و دوستم و چندتا دیگه از بچه ها تو کلاس نشسته بودیم در مورد جشن می حرفیدیم که همون پسره اومد تو کلاس گفت استاد اومد.زودی برید قایم شین .
تا ما اومدیم در بریم استاد رسید. پشت سرش هم بچه ها مثل جوجه اردک وارد کلاس شدن

شانس آوردیم خیلی نموند.فقط سوال های امتحان رو درآورد و رفت.

ساعت ۷ هم رفتیم سالن جشن.تا ۱۱.۳۰ بودیم. خیلی خوش گذشت.کلی واسه جشن زحمت کشیده بودیم.گرفتن سالن و میوه و کیک و سرویس با من بود.
خیلی دلم میخواست همه ی بچه ها بیان اما لرای کلاسمون نیومدن ( همه اش هم زیر سر پسرای لر کلاس بود)

بعد از جشن هم به اصرار بچه ها باهاشون رفتم خوابگاه. رفتیم خوابگاه دخترای لر اصلا تحویلمون نگرفتن!!! انگار جنایت کرده بودیم.

دوشنبه ۱۳/۳/۸۷ : آخرین کلاس دوران دانشجوییمون تو ساعت ۸ صبح آغاز و در ساعت ۹.۳۰ به پایان رسید. باورم نمیشد . این ۴ سال خیلی زود تموم شد!!!

پی نوشت:

- یکشنبه رفتم پیش یکی از استادا که اومده بود جشن فارغ التحصیلی. بهم گفت: دستت درد نکنه.جشن عالی بود. تو در آینده یک مدیر خوب میشی

- به گروه تکنولوژی برتر هم سر بزنید.کارشون عالیه. قراره واسه شیرینی افتتاح شرکتشون مجانی به بچه های وبلاگ نویس از این اینترنت های لوله کشی بدن

- امتحاناتمون دارن شروع میشن .پروژه ام هم رو دستم مونده.من و این همه خوشبختی؟؟؟محاله!!!

- فکر اینکه شیرینی فارغ التحصیلی و مهندس شدنم رو بهتون بدم از سرتون بیرون کنید.مگه اونایی که عمو شدن یا اونایی که دانشگاه قبول شدن یا اونایی که دفتر و شرکت زدند و ... شیرینی دادن ؟؟؟ منم مثل اونا

اولین هدیه فارغ التحصیلی که دوست جونم بهم داد

مخلوط!!!

in3ta — Tue, 13 May 2008 22:13:18 GMT

---> تا حالا شده با چادر نماز گل گلی با استادتون رو در رو بشین؟؟؟!!!.

اگه شما نشدین من شدم!!!

دیشب خوابگاه پیش 2 تا از دوستام بودم.نشسته بودیم دور هم گل می گفتیم و گل می شنفتیم که اعلام کردند به مناسبت هفته ی خوابگاهها مسئولین می خوان از خوابگاه بازدید کنند و دانشجوهای عزیز آماده باشن.

بدون کوچکترین توجهی به آمدن مسئولان به کار خودمون مشغول بودیم که ناگهان در زدند!!!دستپاچه شدیم که چیکار کنیم.یکی از دوستام سریع رفت تو بالکن و پرده رو کشید.اون یکی هم پرید تو تختش.در نتیجه علی نه ببخشید شنگول موند و حوضش!!!

اینور رو بگرد اون ور رو بگرد یک عدد چادر نماز گل منگلی پیدا کردم و سر کردم و در رو باز کردم. مسئول امور دانشجویی و مسئول خوابگاهها با سرپرست خوابگاه پشت در بودند و می خواستن تشریف بیارن تو.

سریع دوستم رو که پریده بود رو تختش صدا زدم که اونم یه چیزی سرش کنه .اونم به تقلید از من یه چادرنماز گل گلی پوشید.یکی از اون 2 تا مسئوله اومد تو و داشت با دوستم در مورد وضعیت خوابگاه حرف میزد. منم دم در ایستاده بودم که یهو دیدم به به!!! جناب مهندس فرزاد ( از استادای محترم این ترممون ) رو به روم ایستاده و داره می خنده.

سلام کردم.استاد در حالی که غش کرده بود از خنده جوابم رو داد. دوستم هم که تو اتاق داشت با مسئوله حرف میزد با شنیدن صدای استاد گفت : استاد من چادر نماز پوشیدم نمیام دم در!!!

من دیگه غش کرده بودم از خنده. استاد گرامی هم خیلی نموند و با خنده در رفت.

بنده همین جا اعلام می کنم که دیگر روی رفتن به کلاسهای این استاد گرامی رو ندارم.آخه استاد عزیز نونت نبود، آبت نبود ، اومدنت به خوابگاه دیگه چه بود؟

---> این دکتر مهربون هم همچی نرمال نیستاااا.یه هفته میاد.هفته بعدش نمیاد.میگه جزوه نمیدم سر کلاس بنویسین،بعد یه جزوه ی کت و کلفت میده انتشارات. حالا این ها بماند...

این هفته سر کلاسش یکی از دخترا اومد کنفرانس بده.وسطای کنفرانس به دختره گفت:یه دقبقه صبر کن ببینم.کی این موضوع رو به تو داده؟؟؟

دختره جواب داد: خودم انتخاب کردم شما هم تایید کردین.

دکتر با یه حالتی گفت: این موضوع اصلا ربطی به درس نداره.حالا من حواسم نبوده تایید کردم خودتم نباید حواست باشه!!!

یکی نیست بگه دکتر جان آخه تو کی حواست هست!!!

2 جلسه پیش چند تا از پسرا کنفرانس داشتن.به اولی گفت تو اصلا خوب ارائه نکردی.

وسط کنفرانس دومی هم که خواب رفت.پسره کنفرانسشو قطع کرد و با خنده گفت :دکتر خوابه.کلاس ترکید از خنده.

وسط کنفرانس نفر سومی هم رفت دستشویی و بعد از چند ساعت برگشت.

همیشه ی خدا هم آستر شلواراش بیرونه!!!

خدا آخر و عاقبت ما رو با این یکی به خیر کنه...

---> اردو رفتن این ترم آخر ما هم شده یک آرزو.

هر ترم ما حداقل یک اردو یا بازدید داشتیم. اما این ترم!!!

اول قرار بود بریم قشم.کلی که بچه ها رفتن دنبال کاراش دانشگاه گفت اتوبوس و هزینه فقط واسه 2 روز می دیم.استاد مربوطه هم می گفت 2 روز به درد نمیخوره حداقل 4 روز.در نتیجه کنسل شد.

اردوی دومی هم به مقصد اصفهان بود یا شیراز.با اصفهان موافقت نشد گفتن شیراز.ما هم گفتیم چشم . دلمون خوش بود واسه اول خرداد که به سلامتی تشریف فرما بشیم که دیروز دکی DVD ( از استادای باحالمونه!!!) اومده سر کلاس میگه:

بچه ها با اردوی شیراز موافقت شده ولی گفتن چون این اردو سرفصل نیست و می خوایم بزاریمش جز اردوهای فرهنگی باید دخترا و پسرا جدا باشن.یعنی یه اتوبوس واسه دخترا و یه مینی بوس واسه پسرا!!! اگه خواستین که خیر و برکت اگه نخواستین هم ما به خیر شما هم به سلامت.

بچه ها با خنده و عصبانیت گفتن ما اردو جدا نمی ریم.فقط مخلوط!!!ناسلامتی ما ترم آخری هستیماااااا.

---> وقتی پیرمردها سر کلاس می روند نتیجه این می شود که یا چرت می زنند یا حرف و یا نقاشی می کشن. واسه امتحان هم اصلا تقلب نمی کنن!!!

و اما مسابقه:

معنی کلمه ی لپاچ رو خواسته بودیم.

جواب:

لپاچ:کوچه گرد، کسی که زیاد به گردش و تفریح می رود، کسی که در کوچه ها پرسه می زند،بیشتر به زنان و دختران کوچه گرد می گویند!!!

برندگان:

خانم ها:

مژده غضنفری - نرگس -

بازندگان:

مجتبی - لی لی پوت - مهدی موسوی

برای دریافت هدایای خود به بازندگان محترم مراجعه فرمایید.

معلم شمع شدی ، شعله شدی ، سوختی!!!

in3ta — Thu, 01 May 2008 20:24:18 GMT

معلمی شغل انبیاست ولی فرق آن انبیاء این است که از طرف خدا مبعوث شده اند و ما از طرف آموزش و پرورش!!!

"از فرمایشات معلم ریاضی دوره پیش دانشگاهیمون جناب آقای هادی پور"

اون موقع ها که دبستانی بودم همیشه دلم می خواست که مامان و بابای منم معلم دبستان بودن نه راهنمایی و دبیرستان!!!آخه روز معلم که می رسید می دیدم اونقدرکادو گیر معلممون میاد که به زور می تونه اونا رو تو دست بگیره و ببره خونه، ولی واسه مامان( بابا اون موقع ها معاون یا مدیردبیرستان بود) به زور یه شاخه گل میارن.(خب تقصیر من نبود که .بچه بودم و عاشق هدیه و کادو .حالا هرچی بود فرقی نمی کرد. مهم این بود که کادو بود.البته این عشق به هدیه رو هنوزم دارم .طوری که مامان و خصوصا بابا می دونن اگه برن مسافرت و واسم سوغاتی نیارن چی میشه!!!)

اون موقع ها آی حرص می خوردم وقتی می فهمیدم مامان به شاگرداش میگه واسه من هدیه نیارین ،به جای اون خودتون یه نقاشی بکشین یا یه کارت درست کنین یا نامه برام بنویسین!!!

اون موقع ها غرق دنیای شیرین بچگی بودیم وغافل از اینکه چی به چیه!!!

بزرگتر که شدم فهمیدم چه خبره و دنیا دستِ کیه .

فهمیدم که چرا مامان همیشه به شاگرداش توصیه می کرد روز معلم واسش هدیه نیارن.

فهمیدم که خیلی از بچه ها به خاطر وضعیت مالی بد خانواده هاشون نمی تونن حتی یه شاخه گل بخرن .

فهمیدم که خیلی از خانواده ها واسه خرید یه هدیه کوچیک چقدر معلم ها رو نفرین می کنن!!!

فهمیدم که همین دولتی که روز معلم رو انداخت تو دهن ملت خودش واسه معلم ها هیچ کاری نکرده.

فهمیدم که اداره ی مزخرف آموزش و پرورش هم عرضه نداره اونجور که شایسته است از معلمای زحمتکش و مهربونش تشکر و قدردانی کنه. معلمایی که خیلی هاشون سلامتی و حنجره شون رو به خاطرکارشون از دست دادن.

فهمیدم که...

و حالا معنی این جمله رو خوب می فهمم:

معلمی شغل انبیاست ولی حقوقش نصفِ.....

۱- دیشب 3 تا از دوستای بابا از طرف آموزش و پرورش با یه جعبه شیرینی اومدن خونه ی ما. مثلا برای تقدیر از مامانم که بازنشسته شده.وقتی رفتم سلام کردم یکیشون برگشته میگه: خب دختر خانم کلاس چندمی؟؟؟

اینجوری شدم .ای خداااااا اون موقع که مدرسه می رفتم همه فکر میکردن دانشجوام . خیر سرم از وقتی دانشجو شدم همه می پرسن کلاس چندمی؟؟؟

۲- تازه که 206 اومده بود تو بازار. یکی از دوستای بابا یه دونه اش رو خریده بود.یه روز با همون آقای صاحب 206 و چندتا دیگه از دوستای بابا رفتیم چاهکوتاه.اون موقع ها دبیرستانی بودم و تازه رانندگی یاد گرفته بودم و دوست داشتم ماشین های مختلف رو امتحان کنم.هر کاری کردم که این دوست بابا ماشینش رو بده سوار بشم نداد که نداد.

تا اینکه دیشب با اون 2 نفردیگه اومد خونمون.بابا گفت آقایون رو میشناسی که؟؟؟گفتم: نه ولی ایشون رو خوب میشناسم.همون که 206 اش رو نداد سوار بشم. همه زدن زیر خنده.

۳- روز معلم واسه یکی از دوستای بابام شیشه ی آبلیمو آورده بودند.

۴- آقا معلم روز شما هم خیلی خیلی مبارک.

۵- فردا هم وبلاگ نویسان محترم دعوت هستین هلیله به صرف صبحانه و نهار و شام

مسابقه هم همچنان ادامه دارد

معلم دهکده!!!

in3ta — Fri, 25 Apr 2008 20:27:18 GMT

خیلی اتفاقی با وبلاگش آشنا شدم. بیشتر اوقات نوشته های صمیمی وصادقانه اش رو می خوندم.نوشته هایی که منو به روزهای شیرین مدرسه می برد.به روزهای خوب کودکی...

گذشت و گذشت تا اینکه شنیدم آقای نجف زاده رفته دیدن او و مدرسه کوچک و شاگردای معصومش.( هر چند اون گزارش رو موفق نشدم ببینم.)

شاید بعد از اون گزارش بود که همه ی ما فهمیدیم جایی همین نزدیکی ها...تو یه گوشه از استانمون ...تو یکی از شهرای اطرافمون یه روستا وجود داره... روستایی که امروز همه دنیا می دونند کجاست و اسمش چیه...روستایی که یک معلم مهربون با 4 شاگرد کوچولو داره...روستای جمال آباد کالو

و دیشب ما بچه های وبلاگ نویس بوشهری سعادت پیدا کردیم دیداری داشته باشیم با معلم دهکده... معلمی که مدرسه اش رو به همه ی دنیا معرفی کرد... معلمی که کاری کرد که هیچ معلم دیگه ای قادر نبود انجام بده...معلمی که عاشق مدرسه و شاگرداشه...معلمی که دلش نمی خواد مدرسه اش رو رها کنه....

و اون معلم بزرگ کسی نیست جز عبدالمحمد شعرانی

در حاشیه:

- اول از همه یه دعوا کنم با اونی که برنامه رو ساعت 8 شب گذاشت. شانس آوردی زنده موندی.

- ما 3 تا خیلی دیر اومدیم . واسه همین نتونستیم حرفای قشنگ آقا معلم رو بشنویم. بعدشم که ماشالله دیگران اجازه ندادند .

- جای 4 تا شاگرد کوچولو واقعا خالی بود.

- جای داش سعید و شکوفه یاس و بقیه دوستان هم واقعا خالی بود.

- نمی دونم چرا همه فکر میکنن من نه منم!!!.یعنی شنگول من نیستم ، یکی دیگه است!!!

- آقای محترمی که قرار بود شیرینی سلامتی اش رو بده و اصلا به روی مبارکشون هم نیاورد. دفعه دیگه خواستی به کسی شیرینی بدی حداقل شیرینی خودش رو به خودش برنگردون.

- بعضی ها هم انگاری تا من بدبخت رو با ماشین له نکنن راحت نمیشن.آقای محترم تازه شاهد هم دارم که تهدید کردی!!!

- آقای پسر عمویی که با ماشین راه بقیه رو می بندی و صدای نوارت رو تا آخر کله می کنی شانش آوردی وبت باز نمیشه وگرنه حالیت میکردم. راستی هنوز حالت خوبه که ؟؟؟ در سلامت کامل به سر می بری هووو؟؟؟

- همچنان یادمون نرفته بعضی ها قرار بود بچه ها رو دعوت به بستنی کنن.

- بچه ها مواظب باشین.

- وبلاگ نویس های شرکت کننده:

خانم های محترم:

این سه نفر- ردپا – آرزوها – مریم خانومی – زمزمه های گاه و بیگاه من – وب نوشته های من – هفت – دخت ایرانی- دل شکسته امیدوار.

آقایان:

دیرتش باد – وب نوشته های حاج عماد – یادداشت های یک خبرنگار- مداد پررنگ – من در این دنیای مجازی - نوشته های پویا – خلبوس – خاطره های سوخته – جاده های روشن – طارمه – زندگی زیباست ای زیبا پسند و 2 نفر دیگه که اسم وبلاگاشون را نمی دونم.

مسابقه مسابقه مسابقه:

مدتها میشه که مسابقه نذاشتیم.اینم اولین مسابقه ی ما در سال جدید:

چند روز پیش از 2 نفر که داشتن با هم صحبت می کردند کلمه ای شنیدم که خیلی برام جالب بود.

لپِّاچ

معنی این کلمه را بنویسین و در مسابقه ی ما شرکت کنید.